« Home | Bir yaşmaklı kadın portresi [hikaye] » | İktibas [Frank Sinatra] » | İktibas [izmircadısı] » | Yatmadan önce [Yüz temel eser mi? Yüz fırça darb... » | kimse » | Güle Güle derken... » | Peyami üzerine küçük bir deneme » | Başsağlığı » | Modernizm ve Picasso [Köşe Yazısı] » | Nasıl Bir Yerellik »

çarkın dişlilerinin dışından bakma hevesi

türkülerin ordu üstüme kalsa dediği zamanlardan bir zaman bu zaman. gezme ceylan bu dağlarda seni avlarlar kıvamında düşünlere dalıyorum. kim yapmış neden yapmış umurumda değil, yapılana takılıyorum. ulan bu da bana yapılır mıydı diyorum. yapılır tabi peygamber mi sandın kendini ipne diyorum, peygambere yapılanlar aklıma geldikçe katmerleniyorum sevda kuşun kanadında, ürkütürsen tutamazsın diyorum, diyorum işte... satış yapabileceğim insanlar tanıyorum. tanıdığım insanları satabilirim ve satmazsam daha iyi olur diye tasniflemekten hazzetmiyorum. neden neden ve neden sana olan kinim, neden? bu bana yapılır mıydı şerefsiz derken seni satabileceğim insanların içine almayışımın sebebini sorguluyorum ve inan hiç kolay olmuyor. hastalığından bile tedirgin olduklarım aklıma geldikçe yani ali'nin onbir oğlu sahrayı kerbelada attan düşünce nasıl tedirgin olduğumu hatırladıkça cümle kuşlar figanda sen, ya sen diye lanetler okumak istiyorum. hadi bir efe havası çalda çıkıp oynayalım, sen vurdukça sazın tellerine babam, ben dizlerimi kırayım mağrur bir bakış atayım istiyorum. sobalarında kuruda meşe yanıyor efeeem diye ben kükredikçe ve el çırparken dahi iffetini muhafaya çalışan güzel bir köylü kızına bakıp hayallere dalmaktan utanmalıyım mıyı düşünüyeyim, ne dersin? duvardaki çıplak kadın resmini anlatıcı soyunurcasına anlatırken ben gün olurda bir dost ararsan eğer ne olursa olsun hiç bir şey olmamış gibi seni arayacağımdan kuşku duymamana iman etsem kınar mısın beni? bir sosyal karikatür olmayı beceremediysem ulusal bir gazetede arka sayfa güzeli olmaya fit olduğum zamanlar olmadı mı sanki bugüne kadar. peki bu ahlak yosması halleri neden ve kime takınıyorum ki ben? sorular sorarak kendimi rahatlatmak, yapmam gereken işlerden, yarım bıraktığım yazılardan biraz daha fazla zaman çalarak kaytarmayı mı düşünüyorum? şimdi ne söylesem iki satır dediğim zamanlarda çok keyifliyken şimdi ne oluyorda beni özlüyormuşsun öyle diyorlar diye şarkılar dinledikçe utanıyorum? bana bu yaptığına rağmen, bu şerefsizliğe rağmen sapla samanı birbirine karıştırıyor muyum? evet karıştırıyorum, gelecek günler geçen günlerden güzeldir eninde sonuda* * nazım hikmet, ferhat ile şirin oyunundan.