« Home | Güle Güle derken... » | Peyami üzerine küçük bir deneme » | Başsağlığı » | Modernizm ve Picasso [Köşe Yazısı] » | Nasıl Bir Yerellik » | Düşünüyorum gözlerim kapalı.. » | kasıntı » | Ezra'nın Duası » | nereden nereye kaçış. orhan veli'den ibrahim sadr... »

kimse

bir tek söz kalır dudaklarımın arasında -duyarsan korkarsın- birde masum gülüşün dişlerinin etrafında asılı -hatırlarsam rahatlarım,anlarsın- bir gidişin kalır,bir tedariksiz katıksız sancılarım ağır kokulu fuların bilmediğin yanlarım tek bir karede olsa ağlatan fotoğrafın. -kimse kalmamıştır çünkü, kimse gitmeyecekti oysa!