« Home | hikmet... » | şehrin boş sokakları ıslanır göz yaşıyla... » | de hadi işine yürü » | Bir Bayram Hazırlığı [Köşe Yazısı] » | sitenizin karnesi » | iktibas [bir genç kızın "güldüğü"] » | derin nefret [hikaye] » | Düm Teka Düm Tek » | Seyir Defteri 1 » | çarkın dişlilerinin dışından bakma hevesi »

zoka

ahmet haşim, mektepte, çocukluk hatıralarını anlatırken evinin pencerelerinden gördüğü küçük kız çocuklarına aşık olur ve bütün zamanlarını aşk ile yaşadığını söylermiş. mektepten çıkınca izmirde bulunduğu zamanlarda onun zayıf noktasını bilerek, güya bir hatun tarafından yazılmış bir aşk mektubu arkadaşları tarafından kaleme alınarak haşim'e verilmiş, heyecanlanarak zarfı açıp okuyan haşim, bunu hayatının en önemli olayı olduğunu kabul etmiş ve fakat bunun bir aldatmaca olduğunu öğrenince de bu arkadaşlarıyla görüşmeyi kesmiş felan. ya koca şair nasıl yuttun bu zokayı diyipte rahmetliyi üzmeyelim sakın arkadaşlar. bugün genç bir şair-genç dediysem benden yaşlı elbette- demişti ki " şiir güzeldir, şairleri hariç" :) 1908'de haşim evlenmek ve bir çocuk sahibi olmak arzu ve hulyası ile yazdığı bir şiirini Göl Saatlerine ithal etmişti. Sevimli ev... bugün altında aşkı bekliyorum, o pembe tıfl-ı melek-çehre nerdedir? diyorum...