« Home | hepatit için » | mandabatmaz » | yorumsuz » | kendini daraltma farık » | çevik kuvvet beyaz desene » | okuyoruz ki varız :) » | kek yapıp hayırlı olsuna gidin... » | olmadık zamanda inkomming mesıc olayları... » | off the record » | KAİHL Okul Binaları Yıkılıyor »

Baba !

seni çok seviyorum baba! şimdi konuşsak, dün duyduğum bir hikayeyi anlatacağım sana desem, gülersin bana biliyorum. ama dinlersin, dizime ufaktan bir sıvaz geçer sonra boynumu otoriter bir şekilde sarsarsın. gülersin hep, anlamasan da, anlamak istemesen de, sevmesen de dinlersin biliyorum. bir gün hep keşkelerimiz olur ya, o sen olma istemedim baba. sen, terkettiğimi düşünsen de gittiğim, oturduğum her yerde senin dizine yaslandım yine. bir bardak suyun nasıl içileceğini taşıdım hep yanımda, hep yanımda otobüs yolculuklarım oldu. bir çok şeyler denedim, çok yerlerde gezdim. değişmeyen, sonunda anladım ki nereye gidersem, gözlerim benim gözlerim değil. güne başlarken perdeleri açan ben değilim. "haydi üsküdar'da sabah oldu" diyen yalnız ben değilim. yalnızlar yalanlar söylermiş ya, öyle değil işte bu sefer baba. çok eskilerde bir adam yaşarmış. taşların ruhuna inanırmış, taşların ruhu olur mu deme, olmaz mı hiç baba. güzel arkadaşlarıyla birlikte terlerini akıtarak bu taşları birleştirip birbirinden güzel evler yaparlarmış. sevgi ile dayanışma ile. başka yere gitmek, başka türlü yaşamak istemezmiş. toprağı eker gibi evler dikermiş, bir güzel çocuk içinde büyür, duvarlara tarhana kokusu sinerse çıkarıp bir cigara şöyle meydan okurcasına işte yine neşelendi taşlar dermiş. çimentoyu yere yıktılar mı suya ne gerek, terleriyle kararlarmış harcı ve türküler ile tuğlalar dizilirmiş yukarı doğru yavaş yavaş. her tuğlayı mutluyu etmeliyiz ki burada gözlerini dünyaya açacak her çocuk ilk defasında bu neşeli duvarlı görsün, geceleri en güzel ninniler ile uyusun. bir gün şimdiye kadar yaptığı en güzel evi yapmış. bahçesine elma ağaçları, hanımelleri ekmiş baba. dört bir yanını çitlerle çevirmiş. en sonunda kapının hemen yanına ıhlamur ağacı dikmiş. vedalaşmış arkadaşları ile. vedalaşmış ailesi ile. vedalaşmış çocukları ile. derler ki baba, ne zaman birisi ıhlamur kokusu duysa, o adam buralarda bir yerlerde evler yapıyordur, tuğlalar yine neşeli türküler söylüyodur. seni çok seviyorum baba!